۱ – سحر مؤثر:
همان سحری كه در آيه ی ۱۰۲ سوره ی بقره دلالت بر تأثير جدائی زن و مرد از يكديگر داشت.
«وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُمْ بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ»
و پیروی کردند سخنانی را که (دیوان و) شیاطین در ملک سلیمان (به افسون و جادوگری) میخواندند، و هرگز سلیمان (با به کار بردن سحر به خدا) کافر نگشت و لکن شیاطین کافر شدند که سحر به مردم میآموختند. و آنچه را که بر دو فرشته هاروت و ماروت در بابل نازل شده بود پیروی کردند، در صورتی که آن دو ملک به هیچ کس چیزی نمیآموختند مگر آنکه بدو میگفتند که کار ما فتنه و امتحان است، مبادا کافر شوی! اما مردم از آن دو ملک چیزی را که ما بین زن و شوهر جدایی افکند میآموختند، البته به کسی زیان نمیرسانیدند مگر آنکه خدا بخواهد، و چیزی که میآموختند به خلق زیان میرسانید و سود نمیبخشید، و محققا میدانستند که هر که چنین کند در عالم آخرت هرگز بهرهای نخواهد یافت، و آنان به بهای بدی خود را فروختند، اگر میدانستند.
۲ – سحر تخيّلی:
كه ساحران با بهره گيری از ساده لوحی مردم اقدام به اغفال آنان می نمايند چنان كه در سرگذشت حضرت موسی (ع) و نمايان شدن ريسمان ساحران به صورت مار در قرآن به صورتی زيبا نقل شده است.
۳ – سحر شيميائی:
در اين نوع سحر شخص جادوگر با اطلاع از خواص اشياء و عناصر طبيعت اقدام به اعمال خارق العاده می كند.
چنانچه در تاريخ آمده ساحران فرعون در درون ريسمان هايشان مقداری جيوه به كار برده بودند كه پس از تابش آفتاب به حركت درآمد و اعجاب فرعونيان و حتی حضرت موسی (ع) را برانگيخت
از آن جا كه قرآن با صراحت از سحر و ساحر سخن به ميان آورده و بر واقعيّت و حقيقت آن صحّه گذاشته است و همچنين در داستان ها و فيلم ها و رمان ها سخن از سحر و جادوگری بسيار به ميان آمده خود دليلی روشن بر وجود سحر است چرا كه در دنيای امروزی هم هر از گاهی شنیده می شود كه فلان عمل جادوئی از شخصی سر زده است و هر چند با ورق زدن كتاب ها نمی توان تاريخچه ی معيّنی برای اولين جادوگر و اطلاعات جادوئی را به دست آورد ولی اين نكته قابل توجه است كه می توان بنيان گذار و واضع اين علم را به ابليس نسبت دهيم چرا كه تمامی بدی ها و گمراهی ها سرانجام به او منتهی می شود و اما گفته اند كه شوم ترين منابع فساد در دست شوم ترين ملل بلاد منظور علم جادو و قوم يهود است چرا كه هنوز هم قوم بی تعهّد بنی اسرائيل با تحريف آسمانی تورات، روش های جادوگری و رمّالی و شعبده بازی را در آن وارد ساخته اند و ساحت پاك و مقدس پيامبرانی هم چون حضرت ابراهيم خليل (ع) و حضرت سليمان (ع) را متهم به ساحری و جادوگری می كنند و فرشتگان الهی هم چون هاروت و ماروت را مورد غضب خداوند و جادوگرانی منفی معرفی می نمايند
و دليل ديگری كه حقيقت اين علم را تأئيد می كند تأليف كتاب هائی است كه در اين علم نگاشته شده است .